باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - لرستان با توجه به پتانسیل‌های زیرساختی، می‌تواند نقش مهمی در تأمین نیاز‌های پروتئینی منطقه ایفا کند. 

صنعت طیور (تولید مرغ گوشتی و تخم‌مرغ) به دلیل چرخه تولید کوتاه، بازگشت سرمایه سریع و نقش حیاتی در تأمین پروتئین ارزان‌قیمت برای جامعه، یکی از پویاترین بخش‌های تولیدات دامی است. در استان لرستان، این صنعت با وجود پتانسیل‌های بالقوه، با مجموعه‌ای از فرصت‌ها و محدودیت‌ها روبروست که تعیین‌کننده ظرفیت واقعی تولید در این استان است. 

شرایط آب‌وهوایی لرستان در بسیاری از مناطق، شرایط مناسبی برای مدیریت دمایی سالن‌های مرغداری فراهم می‌کند. همچنین وجود منابع آب و اراضی مناسب برای کشت غلات (مانند ذرت و جو) که خوراک اصلی طیور هستند، یک مزیت استراتژیک است.

ظرفیت‌های موجود در لرستان هم شامل مرغداری‌های گوشتی (برای تولید گوشت سفید) و هم مرغداری‌های تخم‌گذار است. این تنوع باعث می‌شود که بخش طیور در برابر نوسانات بازار در یکی از دو بخش، نوعی تعادل ایجاد کند.

نزدیکی برخی از مراکز تولیدی به مراکز مصرف (مانند خرم‌آباد) باعث کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و توزیع محصول شده و ظرفیت عرضه را افزایش می‌دهد. 

آمادگی ۸۶ واحد مرغداری لرستان برای کشتار ۲ میلیون و ۱۰۰هزار قطعه مرغ 

نامدار صیادی رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان پیش از این اظهار داشت: در ایام پایانی فروردین ماه و دهه اول اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ تعداد ۸۶ واحد مرغداری با ظرفیت ۲ میلیون و ۱۰۰هزار قطعه مرغ گوشتی که سن آنها در محدوده کشتار و هم اکنون آماده عرضه پایدار و مستمر به بازار می‌باشند و طی روز‌های آینده و مدت ذکر شده ۳۸۵۰ تن گوشت مرغ با توجه به نیاز بصورت مرغ گرم وارد بازار مصرف می‌شوند. 

این مقام مسئول گفت: با پیش بینی‌های قبلی صورت گرفته این میزان از تولید نیاز بازار به گوشت مرغ گرم درهفته پایانی فروردین ماه و دهه اول اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ را بطور کامل پوشش می‌دهد و کمبودی در این زمینه نخواهیم داشت. 

وی افزود: این اقدام در راستای مدیریت بازار و تأمین نیاز مصرف‌کنندگان صورت گرفته و با هماهنگی دستگاه‌های مرتبط، روند کشتار و توزیع مرغ در استان به‌طور مستمر و روزانه رصد و پیگیری خواهد شد. 

چالش‌های کلیدی در مسیر توسعه ظرفیت تولید 

با وجود پتانسیل‌ها، چند مانع اصلی مانع از رسیدن لرستان به ظرفیت حداکثری تولید می‌شود. بزرگترین چالش صنعت طیور، قیمت و دسترسی به مواد اولیه خوراک (مانند سویا و ذرت) است. وابستگی شدید به واردات این مواد، قیمت تمام شده تولید در لرستان را تحت تأثیر شدید نوسانات ارزی قرار می‌دهد.

افزایش قیمت برق، گاز و دارو‌های ضروری برای طیور، حاشیه سود تولیدکنندگان را به شدت کاهش داده و در برخی دوره‌ها باعث توقف تولید در واحد‌های کوچک می‌شود.

حساسیت بالای طیور به بیماری‌های ویروسی (مانند آنفلوانزای پرندگان) می‌تواند در عرض چند روز، ظرفیت تولید یک منطقه را از بین ببرد. نبود سیستم‌های پیشرفته قرنطینه‌ای و نظارت بهداشتی در برخی مناطق، ریسک تولید را بالا می‌برد.

بسیاری از واحد‌های تولیدی در لرستان هنوز از سیستم‌های سنتی استفاده می‌کنند. گذار از سالن‌های سنتی به سالن‌های هوشمند و خودکار نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین است که با شرایط اقتصادی فعلی، برای تولیدکنندگان دشوار است.

ظرفیت تولید مرغ در لرستان، پتانسیل بسیار بالایی برای رشد دارد، اما این رشد نباید صرفاً به معنای افزایش تعداد سالن‌ها باشد؛ بلکه باید بر «بهره‌وری» و «پایداری» تمرکز شود. اگر بتوان چالش تأمین خوراک دامی را مدیریت کرد و تولیدکنندگان را به سمت تکنولوژی‌های مدرن سوق داد، لرستان می‌تواند نه تنها خودکفا، بلکه یکی از تأمین‌کنندگان اصلی پروتئین در غرب کشور تبدیل شود.